در زندگی‌ای که با جنگ، جابه‌جایی و آغازهای دوباره شکل گرفت، خیلی زود یاد گرفتم با بی‌ثباتی کنار بیایم . . .

سال‌ها در محیط‌های علمی و حرفه‌ای فعالیت کردم و در نهایت دکترای مهندسی مکانیک گرفتم. اما در کنار دستاوردها، همیشه پرسش‌های آرام‌تری هم با من بودند؛ پرسش‌هایی درباره معنا، تعلق، فرسودگی و آن فاصله‌ای که گاهی میان زندگی بیرونی و تجربه درونی ما شکل می‌گیرد.

به مرور، نوشتن، تأمل و گفت‌وگوهای صادقانه برایم به راهی برای فهمیدن آنچه ناگفته می‌ماند تبدیل شد.

آنچه در اینجا به اشتراک می‌گذارم، از سر داشتن پاسخ‌های آماده نیست، بلکه از دل سال‌ها تجربه، کنجکاوی و علاقه‌ی من به زندگی درونی انسان‌ها آمده است.

اگر چیزی در این فضا کمک کند کمی آرام‌تر شوید، واضح‌تر ببینید، یا کمتر احساس تنهایی کنید، برای من همین کافی است.